خدا

خدایــــــــا !

گاهی که دلم از این و آن و زمین و زمان می گیره،
نگاهم را به سوی تو و آسمون می گیرم،
و آنقدر با تو درد دل می کنم،
تا کم کم چشم هایم با ابرهای بهار مسابقه می گذارند.
و پس از اونِ که قلبم سبک می شه.
تو می آیی و تمام فضای دلم را پُر می کنی.
آن وقت دیگر آرام می شم.
و احساس می کنم هیچ چیز نمی تونه مرا از پای دربیاره،
چون تو را در قلبم دارم.

نوشته شده در شنبه 4 اسفند 1397ساعت | 10:11 توسط زهرآ | نظرات (1)